شمارهٔ ۳۶۱
از غبار خودنمائیها عمل را پاک کندانه تا حاصل دهد پنهان بزیر خاک کن
تا جمال شاهد مقصودت آید در نظرزنگ غفلت پاک از آئینهٔ ادراک کن
عالم اکبر توئی همصحبت عالم گزیندر وجود خویش سیر انجم و افلاک کن
از سبک روحی کند شبنم سوی گردون سفربهر معراج حقیقت خویش را چالاک کن
ای رباخوار از خدا باکی ندارد نفس تودوستی را ترک با این دشمن بیباک کن
با خدا کن جنگ خود تعطیل در ماه صیاملااقل یکماه در سال از ربا امساک کن
خو اطرت را تا فرحناکی شود حاصل صغیررفع اندوه و ملال از خو اطری غمناک کن