شمارهٔ ۳۲۸
خالت همه دم دانه و زلفت همه دم دامبر دانه و دامت من و مرغان حرم رام
میم دهن و جیم خم زلف سیاهتکرده الف قامتم از بار الم لام
ابروی تو و موی توام قبله و زنازای آنکه ترا هست صمد روی و صنم نام
ناکام دل من که دمی کام ندادشلعل تو که دشنام فزون دارد و کم کام
خواهی که چو مرآت سکندر شودت دلباید که بدست آوری البته چو جم جام
محروم مباش از در میخانه صغیرازیرا که در این درگه خاص است نعم عام