شمارهٔ ۳۱۳

۷ بیت

ای قبلهٔ جان ما چو بکوی تو رسیدیمتسبیح بیفکنده و زنار بریدیم

پا بر سر بازار محبت چو نهادیمبا نقد دل و دین غم عشق تو خریدیم

از جان و سرو مال و خرد مذهب و آئینهر پرده که بد حایل ما و تو دریدیم

اندر صفت حسن هر آن نکته که خواندیممعنی همه در صورت زیبای تو دیدیم

آخر به کمند سر زلف تو فتادیمزان پس که بهر بام نشستیم و پریدیم

کردیم فراموش حدیث دو جهان راتا یکسخن از آن لب جانبخش شنیدیم

بر خاک در پیر مغان سر چو نهادیممانند صغیر از دو جهان پای کشیدیم