شمارهٔ ۲۶
در روزگار چون گذرد روزگار ماباقیست نقش کلک بدایع نگار ما
سرخوش به پیشه ئی و شعاریست هر کسیگردیده عشق پیشه محبت شعار ما
ما را کجا زمانه فراموش میکندبرجاست تا ابد اثر بی شمار ما
بگذاشت هر کسی اثری را به یادگارمدح علی و آل بود یادگار ما
با مهر مهر احمد و آلش هزار شکرتصدیق کرده حق سند اعتبار ما
مردن جلال ما بفزاید که بعد مرکپروانه ایست چرخ ز شمع مزار ما
عشق علی گرفته دل ما به اختیارغم نیست گر بدست دل است اختیار ما
ما پیروان آل رسولیم و در دو کوناین پیروی بود سبب افتخار ما
تسکین قلب خود به ولای علی دهیماینست و بس قرار دل بی قرار ما
نه صحبت از کریم کنیم و نه از لئیمشکر خدا به کار کسی نیست کار ما
وصاف اولیای خدائیم و بس به ماآموخته است این عمل آموزگار ما
داریم انتظار ظهور ولی عصرحق کاش آورد بسر این انتظار ما
با مهر خاندان چه غم از دشمنان صغیراین دوستی خود آمده محکم حصار ما