شمارهٔ ۲۴۳
بحشر عفو اله ار پناه خواهد بودمراد گرچه زیان از گناه خواهد بود
نهفته می خور و اندیشه از گناه مکنکه لطف پیر مغان عذرخواه خواهد بود
ز طاعتی که کنی بهر خلق از آن اندیشکه آن رفیق ترا دزد راه خواهد بود
اگر ز روی ریا جامه ات سفید کنیبحشر روی تو بی شک سیاه خواهد بود
ببر بدرگه حق مسکنت که این تحفهقبول درگه آن پادشاه خواهد بود
بخیر وقف کن اعضای خود که روز جزابخیر و شر خود اعضاء گواه خواهد بود
یکی است راه حق آنهم طریق عشق علیجز این طریق دگر اشتباه خواهد بود
غلام شاه نجف چون صغیر شو که تو رابهر دو کون بس این عز و جاه خواهد بود