شمارهٔ ۲۳

۷ بیت

داده ام جا به سر هوای تو رامی زنم بوسه خاک پای تو را

سر من جان من بلاگردانقد سر تا به پا بلای تو را

خواه بنواز و خواه بگدازمکه به جان می‌خرم رضای تو را

مهر و ماه اوفتاده از نظرمتا بدیدم مها لقای تو را

چون کنم شکر اینکه ایزد داددر کفم رشتهٔ ولای تو را

زاهد از حق بهشت می‌طلبدمن سر کوی با صفای تو را

نظری بر صغیر کن جز توکه نوازد شها گدای تو را

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و ارادت خود به معشوق سخن می‌گوید. او از وضعیتی که به خاطر عشق به معشوق دچار است، می‌گوید و ابراز می‌کند که هر گونه نزدیکی یا دوری از او را با عشق و جانش می‌خرد. شاعر به زیبایی معشوق اشاره کرده و رابطه‌ی خود را با او طوری توصیف می‌کند که همه چیز در زندگی‌اش تحت تأثیر این عشق قرار دارد. او همچنین از زاهدانی که به دنبال بهشت هستند، انتقاد می‌کند و می‌گوید که او تنها به دنبال عشق و توجه معشوق خود است. در کل، شعر تمجید از عشق و اهمیت آن در زندگی انسان را به تصویر می‌کشد.