شمارهٔ ۲۱۳

۹ بیت

سر عشقت بدل خسته نهان خواهم کردور زند دم بکسی قطع زبان خواهم کرد

دل و دین تاب و توان صبر و شکیبا تن و جانهمه ایثار تو ایجان جهان خواهم کرد

تا بماند به جهان نام و نشانی از منخویش در راه تو بی نام و نشان خواهم کرد

تا که بر دامن نازت نه نشیند گردیسیلها در رهت از اشگ روان خواهم کرد

طاق ابروی توام در ازل‌ام د بنظرتا ابد سجده بر آن قبلهٔ جان خواهم کرد

هر چه غیر از تو بود جمله ز کف خواهم دادهر چه فرمان تو باشد همه آن خواهم کرد

نه همین در ره عشقت ز جهان میگذرمبلکه قطع نظر از کون و مکان خواهم کرد

در قیامت بتو مشغولم و در روی تو ماتاعتنا کی بجحیم و بجنان خواهم کرد

تا گل روی تو دارم بنظر همچو صغیربلبل آسا همه دم شور و فغان خواهم کرد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق عمیق و فداکاری شاعر به معشوقش است. او بیان می‌کند که برای عشقش از همه چیز می‌گذرد و حتی در درگاه معشوق سجده می‌کند. شاعر از اشک‌هایش برای پاک کردن گرد و غبار از دامن محبوب سخن می‌گوید و نشان‌دهنده‌ی این است که تمام وجودش را برای عشق معشوقش فدای می‌کند. او همچنین بر این باور است که در قیامت تنها مشغول به یاد محبوب خواهد بود و از دیگر موارد مانند جهنم و بهشت چشم‌پوشی می‌کند. عشق او آنچنان عمیق و شدید است که از هر چیزی جز معشوق می‌گذرد و حتی برایش اهمیت کمتری نسبت به دنیا و مکان دارد.