شمارهٔ ۱۸۸

۶ بیت

هزار بار به خون جگر طهارت کردکه تا جمال تو را چشم من زیارت کرد

چه فتنه‌ای تو ندانم که چشمت از مردمبه غمزه دین و دل و عقل و هوش غارت کرد

بگفتمش به کجا اهل دل سجود آرندبه ابروان چو محراب خود اشارت کرد

بگفت عاقبتت می‌کشم به خون یاربغمش مباد که شادم از این بشارت کرد

مقام قرب خدا یافت همچو ابراهیمکسی که کعبهٔ ویران دل عمارت کرد

اگر صغیر کبیرانه می خورد نه عجبکه جا به میکدهٔ عشق در صغارت کرد

خلاصه

هوش مصنوعی: غزلی که اشاره شده، درباره عشق و جاذبه‌ی محبوب است. شاعر از سختی‌هایی که برای دیدن محبوبش کشیده، صحبت می‌کند و می‌گوید که چشم محبوبش دل و عقل او را به هم ریخته است. او از محبوب می‌پرسد که مکان عبادت اهل دل کجاست و محبوب با ابروهایش اشاره می‌کند. شاعر همچنین به وضعیت خاصی که به خاطر عشق گرفتار آن شده، اشاره دارد و در آخر به مقام قرب خود اشاره می‌کند که به نوعی شبیه به مقام ابراهیم است. این اشعار تصاویر عمیق و احساسات شدید عاشقانه را به تصویر می‌کشند.