شمارهٔ ۱۷۰

۸ بیت

تعالی الله از این بالا وزین رخندیده کس چنین قامت چنین رخ

کنی روز مرا شب چون نمائینهان در زیر زلف عنبرین رخ

ز حیرت نقش بر دیوار گردندنمائی گر به نقاشان چین رخ

بگیرم زندگی از سر تو بر مننمائی گر به روز واپسین رخ

کسی کو دیده دارد کی تواندکه یکدم دیده بردارد از این رخ

رخی داری که خورشید ار ببیندبه پیش آن بساید بر زمین رخ

فکند اندر جهانی شور و غوغاتو را تا با ملاحت شد قرین رخ

ندارد طاقت هجران خدا رامپوشان از صغیر دلغمین رخ

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و عظمت چهره محبوبش اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که در روزهای سخت، چهره‌اش را به نمایش بگذارد. او از حیرت خود در برابر زیبایی محبوب می‌گوید و حسرت می‌خورد که چگونه می‌توان از زیبایی چهره‌اش غافل شد. همچنین شاعری به ارتباط عمق عشق و شور و غوغایی که محبوبش در جهان ایجاد می‌کند، اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ کس نمی‌تواند از دیدن این چهره زیبا غافل شود. در نهایت، عاشق خواستار نمی‌پوشاندن چهره محبوبش است، چرا که نبود او دل را غمگین می‌کند.