شمارهٔ ۱۷

۷ بیت

موشکافی به جهان گرچه بود پیشهٔ مابه میان تو نبرده است ره اندیشهٔ ما

ما که داریم به عشق تو عنان تا چه کنددل چون سنگ تو با این دل چون شیشهٔ ما

هر کسی را هنری پیشه و کاری در پیشنیست جز عشق تو ای رشک پری پیشهٔ ما

اگر از فتنهٔ چشم تو بیابیم اماننیست از فتنهٔ دور فلک اندیشهٔ ما

با چنین اشک روان سرخوش و خرم دایمچون نباشیم که در آب بود ریشهٔ ما

مدعی تیشهٔ ما آه بود ریشهٔ خودرو نگهدار و بپرهیز از این تیشهٔ ما

زاهوی چشم بتانیم در اندیشه صغیربا وجودی که رمد شیر نر از بیشهٔ ما

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به وصف عشق و احساسات عمیق شاعر نسبت به محبوب می‌پردازد. شاعر می‌گوید که هرچند در جستجوی حقیقت و معنا در جهان است، اما به عمق و زیبایی عشق به محبوب خود توجه بیشتری دارد. او به دل سست و شکننده‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق او را از سایر مشغولیات زندگی برتر می‌سازد. همچنین، او به خطرات عشق و فتنه‌هایی که از محبوبش ناشی می‌شود، اشاره دارد، اما در عین حال از این فتنه‌ها ابراز شادمانی می‌کند. شاعر با بیان این که هر کسی هنری دارد، عشق به محبوبش را برترین هنر می‌داند و تأکید می‌کند که گفتگوها و مشکلات را باید با عشق حل کرد.