شمارهٔ ۱۶۳

۷ بیت

ای آنکه با وجود تو دیگر وجود نیستذاتی بجز تو در خور حمد و سجود نیست

تحصیل حاصل است تمنای جود توبر ما هر آنچه از تو رسد غیر جود نیست

تو در درون جانی و آنجا که وصل تستصحبت ز قرب و بعد و نزول و صعود نیست

در غیب و در شهود بسی کرده ایم سیرغیر از هویت تو بغیب و شهود نیست

عام است رحمت تو که ظاهر و کایناتجز جلوهٔ عطوف و رؤف و ودود نیست

تو پادشاه و کشور هستی از آن تستملک تو در احاطهٔ مرز و حدود نیست

حل کن بلطف بیحد خود مشکل صغیرای آنکه جز بدست تو حل عقود نیست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به ستایش خداوند و ویژگی‌های او پرداخته است. شاعر بیان می‌کند که وجود دیگر در مقابله با وجود الهی معنایی ندارد و تنها ذات خداوند شایسته حمد و سجده است. او توصیف می‌کند که ارتباط با خداوند فراتر از فاصله‌ها و مقامات است و در هر دو حالت غیب و شهود، تنها هویت او است که وجود دارد. رحمت خداوند عمومی و شامل همه عالم است و او پادشاهی است که سلطنتش فراتر از مرزها و محدودیت‌هاست. در نهایت، شاعر از خداوند می‌خواهد تا مشکلات را با لطف بی‌پایان خود حل کند، زیرا تنها او توانایی چنین کاری را دارد.