شمارهٔ ۱۵۴

۹ بیت

کارت ای یار بمن غیر ستمکاری نیستمگرت با من آزرده سر یاری نیست

نی خطا گفتم از این جور و جفا دست مدارکه جفای تو بجز عین وفاداری نیست

چه غم ارخوار جهانی شدم اندر طلبتبهر همچون تو گلی خار شدن خواری نیست

بستهٔ دام تو از هر دو جهان آزاد استاوفتادن به کمند تو گرفتاری نیست

هر چه خواهی ز عجایب ز فلک بتوان دیدنیست نقشی که در این پرده زنگاری نیست

هر گنه میکنی آزار دل خلق مکنکه بتر هیچ گناهی ز دل آزاری نیست

بیکی تیر مژه صید دوصد دل کردیتا نگویند خدنگ مژه ات کاری نیست

ای خوشا مستی و مدهوشی و آسوده دلیکه بجز غصه و غم حاصل هشیاری نیست

دوش میگفت کسی زردی رخسار صغیرچاره اش هیچ بجز باده گلناری نیست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر احساسات عمیق و عشق را به تصویر می‌کشد. شاعر می‌گوید که غیر از ستمکاری، هیچ چیز دیگری از یار نمی‌بیند و اگر یاری در کنار او وجود نداشته باشد، هیچ چیز دیگری هم مهم نیست. او به مشکلات و سختی‌هایی که در عشق تحمل می‌کند اشاره می‌کند و می‌گوید که جفای محبوبش تنها علامت وفاداری‌اش است. شاعر از آزادی‌ای که در عشق دارد سخن می‌گوید و به نیاز به زیبایی و لطافت در زندگی تأکید می‌کند. او به آزار نرساندن به دل دیگران اشاره می‌کند و می‌گوید که گناهی بدتر از آزار دل نیست. در نهایت، او می‌خواهد که در مستی و آسودگی زندگی کند، چرا که هشیاری فقط غصه و درد به همراه دارد.