شمارهٔ ۱۵۰

۸ بیت

نی همین از خود براه یار میباید گذشتکز دو عالم در رهش یکبار میباید گذشت

گر حقیقت عاشقی بر هر دو عالم پای زنیار اگر میجویی از اغیار میباید گذشت

سبحه و زنار باشد هر دو سد راه عشقلاجرم از سبحه و زنار میباید گذشت

عشق را راهیست ناهموار و این باشد عجبکز سر از این راه ناهموار میباید گذشت

گر نهی پا در طریق عاشقی زاهد بداناولین گام از سر و دستار میباید گذشت

خاک شد بس استخوان ها زیر دیوار هوسبا شتاب از پای این دیوار میباید گذشت

اندک و بسیار اینعالم همه رنج است و غماندک اندک زاندک و بسیار میباید گذشت

چیست دانی توشهٔ عقبی صغیرا از صراطبا ولای حیدر کرار می‌باید گذشت

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به عشق و راهی که برای رسیدن به یار باید پیمود، اشاره می‌کند. او می‌گوید که برای دستیابی به عشق واقعی، باید از موانع و تعلقات دنیوی گذشت. سبحه و زنار به عنوان موانع عشق معرفی می‌شوند و بیان می‌کند که باید از آن‌ها عبور کرد. عشق راهی دشوار و پر از چالش است و برای شروع این مسیر، لازم است از شرایط و وابستگی‌های دنیایی گذشت. در نهایت، او تأکید می‌کند که تنها با پیروی از ولایت حضرت علی (ع)، می‌توان به مقصد عشق حقیقی رسید. به طور کلی، این شعر درباره لزوم فداکاری و گذشت در راه عشق و معنویت است.