بخش ۲۸۹ - عبدالروف

۷ بیت

دگر از اولیا عبدالروف استکه در رأفت چو شمس بی‌کسوفست

بخلقش رأفت است افزون که برخودمساوی رأفتش بر نیک و بر بد

بدی هم با بدانش محض جوداستکه از رأفت یکی حفظ حدود است

نماید گرچه نقمت در نظرهاولی دارد به نیکوئی اثرها

دهد بر کس اگر او گو شمالیبرد نقصی و افزاید کمالی

دو ابهر مریض آن حرز جانستخورانی گر باو حلوازیان است

حدود شرع یکجا این چنین استز بهر پاس ملک و جان و دین است

خلاصه

هوش مصنوعی: این متن درباره شخصیت و ویژگی‌های والای یکی از اولیا به نام عبدالروف است. او به عنوان فردی توصیف می‌شود که محبت و رأفتش همچون خورشید است و نسبت به همه، چه نیکوکاران و چه بدکاران، عدالت و محبت دارد. حتی بدی‌هایی که ممکن است به نظر بیاد، در واقع به منظور حفظ حدود الهی و مصلحت عمومی است. نویسنده بیان می‌کند که رأفت عبدالروف مبتنی بر اصول شرعی و احکام دینی است و برای پاسداری از دین، جان و سرزمین شکل گرفته است. توصیف شده که او به دیگران کمال می‌بخشد و در عین حال، با بدی‌ها نیز با جود و سخاوت برخورد می‌کند.