بخش ۱۰۵ - الرتق
ز رتق آرم تو را شرحی بتمثالبود او ز اصل وحدانیت اجمال
بغیر از ماده مقصود از اصلمرا نبود اگر دانی تو این فصل
مسمی اوست بر عنصر هم اعظمکه بد مرتوق قبل از خالق عالم
شد از بعد ظهور کل مخلوقخود آنمرتوق مطلق جمله مفتوق
تعینها عیان گشت آنچه لایقبد اندر ذات مکنون الحقایق
مراد از رتق اجمال نبات استکه قبل از غرس مکنون در نواه است
دگر هر غیبتی و هر بطونیاز آن تعبیر باشد یا کمونی
احدیت توان زو کرد تاویلکه پس در واحدیت یافت تفصیل
ز شأن واحدیت پس در آیاتعیان شد خلقت ارض و سماوات
غرض رتق است آن اصلی هر شیءعیان زو گشت و مکنون بود دروی