بخش ۱۰۶ - الرحمن
بود رحمن ز اسماء الهیدر او جمعیت اسماء کما هی
از و فایض وجودات و کمالاتازو نازل بهر شیئی فیوضات
ز رحمانیت است ایجاد اشیاز رحمانیت است اعطا و احیا
زرحمن است ترتیب مراتبز رحمن است هر وضعی مناسب
ز رحمن است نظم آفرینشز رحمن است بر هر دیده بینش
دم رحمن بود آن فیض سابقکه بر مخلوق نازل شد ز خالق