شمارهٔ ۷۹

۱۰ بیت

سرخوشم با لبت که نوشین استای دریغ از دلت که سنگین است

در میان نیست و ز بیان پیداستاین میان نیست نون تنوین است

تیغ ابروی و نافه گیسویتدشت قبچاق و رسته ی چین است

سر زلفت به سرقت دل و دینمو به مو مظهر شیاطین است

در شبستان گشایی ار بر و رویچمن اندر چمن ریاحین است

راغ ها تاب سنبل و سوریباغ ها داغ نخل و نسرین است

بنشین پیش سرو کاین رفتاررشک آن شور چشم خودبین است

جز ز تأثیر لعل و کام تو نیستکه کلامم لطیف و شیرین است

من دیوانه چون به چنگ آرملعبتی را که عقل کابین است

تو صفایی کجا و دعوی عشقپشه را کی مقام شاهین است