شمارهٔ ۷۸

۸ بیت

خون به رخسارم از جهان بین استشرح حالم ببین چه رنگین است

اشکم افکنده راز خفیه به رویچه کنم کار مدعی این است

از غمم بهره داد و این احساندر خور صد هزار تحسین است

چه شباهت به مشکت ای گیسوکز تو یک چین بهای صد چین است

شب هجران به تاب زلف تواممارها در فراش و بالین است

لب و دندانت از ملاحت و طعمنقل شور و شراب شیرین است

سرگرانی مکن به اینکه جفارسمی از روزگار دیرین است

با صفایی که دین و دل به تو دادبی وفایی خلاف آیین است