شمارهٔ ۶۹

۹ بیت

با ساقی و مطرب همه را کار به کام استکاشانه ی ما بزم جم از دولت جام است

نقصان به غم افتاد و روان را طرب افزودتا شاهد روز و شبم آن ماه تمام است

بدگیسوی او سور مرا، سیرت سوکیبی طلعت او صبح مرا صورت شام است

فسق همه از رأفت او پرده ی پرهیزننگ همه از نعمت او شوکت نام است

بی سرمه ی خاک در او چشم خرد رادیدار خطا، عدل جفا، نور ظلام است

در دیده ی و دل از دو جهان نام و نشان نیستتا گوش و زبان راهی از نام توکام است

با عشق امل سوز دگر علم و عمل چیستیا عاقبت اندیشی و تدبیر کدام است

ای مرغ دل از خال لبش خام نگردیهشدار و بیندیش از این دانه که دام است

با سابقه ی لطف قدیمم چو صفاییمعشوق رضا، شاه گدا، خواجه غلام است