شمارهٔ ۳۹۳

۸ بیت

مکن از برم جدایی به طریق بی وفاییکه نیرزد آشنایی به کشاکش جدایی

به شکنجه و گزندت نکشم سر از کمندتکه گرم کشی به بندت به از آن که پر گشایی

چو اجل ز در درآید همه شادیم فزایدبه امید آنکه شاید دهد از غمم رهایی

تو و التزام دوری من و بند ناصبوریتو و لعل عیسوی دم من و درد بی دوایی

سر ما ز خاک این در همه عمر کرده افسرکه گدایی تو خوشتر ز شکوه پادشایی

دمی ای ندیم بی غم بزن از نصیحتم دممن و فسق عذر توام تو و عجب پارسایی

برو این غرور از سر بگذر و زود بگذرکه خود اعتذار بهتر ز عبادت ریایی

تو یکی به حال ما رس که نمانده جز توام کسهمه را به داوری بس تو خصوص بر صفایی