شمارهٔ ۳۸۳

۹ بیت

کاش چون مینا به دستت بودمیپیش روی چشم مستت بودمی

همچو خال ایمن ز آفات دوکونبا دو لعل می پرستت بودمی

فارغ از فکر دو گیتی تا ابدسرخوش از جام الستت بودمی

گه به طرف چهر و گه اطراف دوشچون دو زلف پرشکستت بودمی

قایم و ساجد به خدمت بنده وارگه بلند وگاه پستت بودمی

شهد و زهر و لطف و قهر و صلح و جنگقرن ها با هر چه هستت بودمی

جان به مهرت می نبستم گر ز کینچون دل پیمان گستت بودمی

کردمی از دست غم ز اینجا سفرگرنه زینسان پای بستت بودمی

پر گشودی مرغ اقبالم اگرچون صفایی صید شستت بودمی