شمارهٔ ۳۷۶

۹ بیت

کنون که نام من از سلک دوستان نبریچه می شود که ز سگ های آستان شمری

بتی به جای تو در جان و دل ندارد جایوگر شوند مرا جن و انس حور و پری

ز اشک شامگهی کار ما به کام نشدهم از خدات بخواهم به ناله ی سحری

به چشم خلق چه حاصل ز پرده داری ماچنین که چهر تو دارد بنای پرده دری

نهان ز دیده و دل ها ز شوق کردی چاکتبارک الله از آن رخ به گاه جلوه گری

ز صبر حاصلم این شد که بردباری منترا به جور و جفا پایدار کرد و جری

رقیب حمل ریا بست صدق یاران راچو ننگریست به ما از طریق حق نگری

نشد به حسن تو مفتون و عشق ما ناصحز روی بی بصری، یا ز راه بی خبری

صفایی از تو به ملک دوکون نارد رویبه فرق خاک درت به ورا ز تا جوری