شمارهٔ ۲۷۶

۸ بیت

چنان خیال تو انگیخت چاره در نظرمکه هر طرف نظر آرم ترا همی نگرم

شدی به روی چو درهای شادمانی بازچو صبح عید شبی گر درآمدی ز درم

مرا به دیده و لب دگر اشک و آه نماندشرار آتش عشق تو سوخت خشک و ترم

مپرس حالت من کزغمت به روز سیاههزار بار ززلف تو دل شکسته ترم

من آن نیم که بتابم سر ارادت دوستاگر سرم رود از تن نمی روی ز سرم

به کام دشمنم ار بندبند در گسلیگمان مبند که پیوند دوستی ببرم

فنای هستی خود را به جلوه ی رخ یارچو شمع برابر آفتاب منتظرم

دریغ نیست صفایی گرم بود مقدوربه مژدگانی وصلش هزار جان سپرم