گنج

شمارهٔ ۲۷۰

۱۳ بیت
تعالی الله یکی دلدار دارمکه با رویش ز گلشن عار دارم
ز چهر تابناک آبدارشگلستان ها گل بی خار دارم
ز سرو قد خورشید جمالشبه محفل نخل آتشبار دارم
ز چشم شوخش اندر هر نگاهیدو مست عاشق بیمار دارم
ز مژگان دلاشوبش بهر چشمدو جعبه تیر بی سوفار دارم
ز ابروی کماندارش به سینهدو قبضه تیغ جوهر دارم دارم
ز درج کامبخش نوشخندشدو یاقوت شکر گفتار دارم
ز سیمین کوی پستانش دو نارنگکه آن خون ها به دل چون مار دارم
ز تأثیر لب شیرین زبانشنی آسا خامه شکر بار دارم
ز گیسوی رسای مشک سایشچه افعی های مردم خوار دارم
به دست وگردن از زلفش شب و روزعجب هم سبحه هم زنار دارم
چه نعمت های جان بخش از وجودشکه بایستم نهان ز اغیار دارم
دل از مهرش نپردازم صفاییکه من با او هزاران کار دارم