شمارهٔ ۲۶۹

۱۲ بیت

بنامیزد بتی عیار دارمکه با او از دو عالم عار دارم

چه غم گر دارم از وی دیده خونبارکه چونان لعبتی خونخوار دارم

ز تیغش تا قیامت سینه مجروحز لعلش دیده گوهر بار دارم

به عکس عادت از یک سرو بالاشبه یک کاشانه صد گلزار دارم

هزارش گل به بار اما چه حاصلکه از هر غنچه اش صد خار دارم

دلم با خود نبردی زانکه دیدیغم صد مرده بر وی بار دارم

فراقم کاست از هر در ولی شکرکه غم از دولتت بسیار دارم

همه خلق جهان نالند ز اغیارخلاف من که داد از یار دارم

برو ناصح به زهد و پارساییمخوانم غیر این هم کار دارم

الا یار وفا پرور ندانیکت از غم تاکجا تیمار دارم

ز شرح تاب و تیمار جداییبیا برخوان که صد طومار دارم

صفایی فسق و زهد از من میاموزکه زین کفر و دین انکار دارم