شمارهٔ ۲۶۳

۱۳ بیت

از سرو سخنوری ندیدموز ماه صنوبری ندیدم

حوری چو تو در لباس مردمنشنیده ملک پری ندیدم

با زلف تو نافه ی ختا رایک موی برابری ندیدم

از باد بهار و بوی بستاناین غالیه گستری ندیدم

جز طره ی او در آتش چهراز مار سمندری ندیدم

نخل و گل و یاس و ارغوان رابا سرو تو همسری ندیدم

هجر تو و صبر خویشتن راکاری است که سرسری ندیدم

با آن همه رم دل آمدت راماز چرخ کبوتری ندیدم

دل بردن و زیر پا فکندنزیبنده دلبری ندیدم

از جوق بتان به جز تو کس رادر جور چنین جری ندیدم

از دشمن و دوست هم به بدخواهاین پایه ستمگری ندیدم

توحید مجو صفایی از خویشکز شرک ترا بری ندیدم

جز مو نستردن از تو یک مویقانون قلندری ندیدم