شمارهٔ ۲۶۲

۱۳ بیت

وفا و حسن در یاری ندیدمبه هم حسن و وفا آری ندیدم

نظیرت را پری رویی نجستمندیدت را وفا داری ندیدم

نه از بیگانگان نز آشنایانز فضل حسنت انکاری ندیدم

ز ترکان چون تو با این مایه خوبیرضا جویی کم آزاری ندیدم

کمال صورت و معنی که در تستدگر با هیچ دلداری ندیدم

به عین هوشیاری اینقدر مستبه جز چشم تو بیماری ندیدم

به آب و رنگ آن رخسار و مژگانگلی نشنیدم و خاری ندیدم

چو مشکین خال و زلف تابدارتسر مور و دم ماری ندیدم

به دین وکفر کاندر کعبه و دیرچنین تسبیح و زناری ندیدم

به طرز طره ات هرگز کمندیبه دستان تو طراری ندیدم

مرا خود روز و روشن تیره شب ساختچو گیسویت سیه کاری ندیدم

به غیر دل که در قید تو سرخوشرها از غم گرفتاری ندیدم

صفایی راستی کز خیل خوبانبدین صدق وصفا یاری ندیدم