شمارهٔ ۲۲۸
ز صد ملک جم این جام خوشترصبوحی بی گزاف از شام خوشتر
اگر عمرم رود درگردش جامبسی از گردش ایام خوشتر
بپیماییم مستان را بطی چندکه الاکرام بالاتمام خوشتر
اگر مهر تو کفر آمد در اسلاممرا این کفر از آن اسلام خوشتر
خود از رسوایی عشقم چه پرواچنین ننگی ز چندین نام خوشتر
برو واعظ که دشنام از اعادیمرا زین وعظ بی هنگام خوشتر
فتوحی نز حرم نز دیر دیدیمبه کیش ما صمد ز اصنام خوشتر
خرامیدن خوش از شمشاد قدانوی زان سرو سیم اندام خوشتر
به زلفت قید خالم نیست یک مویاز آن صد دانه این یک دام خوشتر
صفایی منشأ شادی چو غم هاستبگو ناکامیم از کام خوشتر