شمارهٔ ۷۸

قافیه: امتعشق۱۵ بیت

ساقیا جان جاودانه بیارصبحدم شد می شبانه بیار

مرغ از ره رسیده ما رااز می و نقل آب و دانه بیار

از خم وحدت آن شراب کهنای مدیر شرابخانه بیار

گرچه مستم ولی خراب نیمیکدو ساغر بدین بهانه بیار

طره دوست در همست و پریشای نسیم شمال شانه بیار

آفتابا شب فراق مرااز دم صبحدم نشانه بیار

پادشاها بحضرت درویشسر طاعت بر آستانه بیار

ایدل آن دلفریب را دربندبفسون و دم و فسانه بیار

دست تثلیث را ببر بکنارپای توحید در میانه بیار

ای مغنی بزن نوای طربمی و چنگ و دف و چغانه بیار

زن دم از عشق در حیاض و ریاضماهی و مرغ در ترانه بیار

سر نه چرخ را بچنبر حالای بلند اختر یگانه بیار

ببر از دست صعوه دل و بازباز لاهوتی آشیانه بیار

چند در پرده ئی درآی ببزمبچم اندر بر و چمانه بیار

بجهان دل صفا جانیای جهانداور زمانه بیار

خلاصه

هوش مصنوعی: غزل از شاعر به ساقی اشاره می‌کند و خواستار می‌شود تا شراب و شوق را به او هدیه کند. او از مرغی می‌گوید که به راه‌رسیده و از می و دانه می‌خواهد. شاعر خواستار شراب کهن و نابی از خم وحدت است و با وجود مستی، عدم خرابی خود را ذکر می‌کند. او به نسیم شمال اشاره می‌کند تا طره محبوبش را برساند و خواهان نشانه‌ای از آفتاب در سپیده دم است. با اشاره به درویش و پادشاه، جویای عشق و زیبایی است و در نهایت از مغنی می‌خواهد که نوای شادی را بنوازد و فضای عشق و طرب را به وجود آورد. شاعر به جهان و زمانه نظر دارد و در پی صفا و روشنایی دل است.