شمارهٔ ۷۰

قافیه: ابشدند۱۵ بیت

خوش آن گروه که شوریده شراب شدندشدند در پی آبادی و خراب شدند

فدای همت دُردی‌کشان که هستی خویشتمام داده کشیدند درد و ناب شدند

کشید دردی جام طلب بطفلی و پیربکوی میکده در عالم شباب شدند

مخواه قدر فلک ذره باش بر در دوستکه ذرکان در دوست آفتاب شدند

رموز عشق ز ام الکتاب سینه خویشفرا گرفته و مستغنی از کتاب شدند

خراب عشق نمودند خانه دل خودامین گوهر آن گنج دیر یاب شدند

دلم بهمرهی عشق رفت تا بر یاردو رهنورد درین ورطه همرکاب شدند

بغیر عشق کسی طی این طریق نکردکه گم شدند اگر باد یا سحاب شدند

مرا گمان که دگر پای بند می نشوندز نه حجاب فلک رسته بی حجاب شدند

اگر چه جستند از صد هزار بند ولیکاسیر در خم آن طره بتاب شدند

بدست شاه دو باز سپید برپابندببند تیره تر از شهپر عقاب شدند

جمال دوست عیان دیده زلف اوست عیانزهر سراب گذشتند و عین آب شدند

سپیده دم شد و شد آفتاب یار پدیدکسان ندیده که مردند یا بخواب شدند

دو حرف یافته آنان که در کتاب صفاکتاب عشق شدند و هزار باب شدند

هزار باب بهر باب صد هزار بیانز هر بیان همه کونین کامیاب شدند

خلاصه

هوش مصنوعی: شعر درباره گروهی است که به عشق و حال و هوای می‌پردازند و در جستجوی آبادانی و معنویت تلاش می‌کنند. این افراد با فداکاری برای رسیدن به هدف‌های خود، دردها و رنج‌ها را تحمل می‌کنند. آن‌ها از عشق، درس‌های بزرگ می‌آموزند و با رها کردن دنیا، به مطلوب خود دست می‌یابند. در این راه، عشق تنها راه پیمای آنهاست و آن‌ها در اثر عشق، حالت‌های ویژه‌ای به دست می‌آورند. شاعر به بررسی زیبایی‌های عشق و حضور یار می‌پردازد و تأکید می‌کند که واقعیت عشق فراتر از کتاب‌ها و نوشته‌هاست و حقیقت عشق خود را در شناخت و تجربه شخصی می‌یابد. در نهایت، عشق به آن‌ها درهای جدیدی را می‌گشاید و آن‌ها را به کمال می‌رساند.