شمارهٔ ۴۳

قافیه: نگردد۱۶ بیت

گر عشق رفیق راه من گرددخار ره من گل و سمن گردد

هر گوشه ز ریگزار گل رویدهر شاخه ز خار من چمن گردد

هر سنگ سیاه کش بپا سایمسیراب تر از در عدن گردد

گنجینه روح را شود گوهرسنگی که عقیق این یمن گردد

خورشید شهود بی نقاب آیددریای وجود موج زن گردد

یار آید و شهر را بیارایدهر زشت بتی بدیع فن گردد

زلفین بتاب کرده بگشایداین ناحیت آیت ختن گردد

زنجیر جنون جان سودائیبا حلقه زلف، پر شکن گردد

آن آب ز جوی رفته باز آیداین شاخ شخیده نارون گردد

این بنده اوفتاده در سختیبرخیزد و خواجه زمن گردد

آن یوسف جان درآید از زندانصد یوسف مصر مفتتن گردد

روشنگر چشم پیر کنعانیاز باد ببوی پیرهن گردد

آن باده غذای جان مشتاقانبی ساغر و بی لب و دهن گردد

زان تیر شهاب دیو بگریزدمقهور سروش اهرمن گردد

آن چشمه نوش الصلا گویدخضر آید و رهبر وطن گردد

آهنگ صفا کند جهان یک سرجان‌ها فارغ ز ننگ تن گردد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان زیبایی‌های عشق و تأثیر مثبت آن بر زندگی می‌پردازد. شاعر می‌گوید اگر عشق همراه من باشد، دشواری‌ها به زیبایی تبدیل می‌شوند و هر گوشه‌ای از زندگی‌ام پر از گل و شکوفه خواهد شد. عشق می‌تواند حتی سختی‌ها را به آسانی تبدیل کند و باعث شود که زندگی‌ام با نور و سروری پر شود. در ادامه، شاعر به آغاز یک تحول روحی اشاره می‌کند که در آن، وجود انسان به جوهره‌ای ارزشمند تبدیل می‌شود و همه چیز حول عشق و زیبایی شکل می‌گیرد. در نهایت، این عشق می‌تواند سبب رهایی از قید و بندها شود و جان‌ها را از دشواری‌ها آزاد کند؛ به گونه‌ای که همه چیز به سادگی و صفا نزدیک خواهد شد. به طور کلی، شعر به قدرت عشق در تغییر و بهبود زندگی انسان‌ها تأکید دارد.