شمارهٔ ۳۷
ما گدای در فقریم و فلک بنده ماستآفتاب آینه اختر تابنده ماست
چرخ را کوکبه کوکب و هنگامه هورجمع در دایره از نور پراکنده ماست
خضر و الیاس دو سر چشمه سر ازلندزنده از آب بقا آب بقا زنده ماست
هفت دریا نبود نیم بهای یم چشماین چه آبیست که در گوهر ارزنده ماست
بحر لؤلؤی قدم قطره نیسان حدوثآسمان مه نو پیرهن ژنده ماست
نعم کون درین کوی که مائیم فناستبیت معمور، دل از نقمه آگنده ماست
شمس در بیت شرف پست و دل ماست بلندشرف اینست که در طالع فرخنده ماست
خنده باغ بقا صورت باران فناگریه ابر هیولای شکر خنده ماست
آب دست دل ما آب ده کشت بهشتتابش دوزخ ما آتش سوزنده ماست
پاکبازان قمار از لیم و غم عشقخانه پرداز و جهان سوز و گدازنده ماست
ابر با رحمت و بارنده باران وجودبحر با گوهر اندوخته شرمنده ماست
آندرختی که بهر کاخ بود شاخه اودر خیابان جنان طوبی بالنده ماست
ما صفائیم که موسی کف و عیسی نفسیممعرفت نفحه شهود اژدر ارغنده ماست