شمارهٔ ۱۱۲
عشق زد خیمه بیائید که بی خانه شویمشمع افروخته شد هم پر پروانه شویم
حلقه طره او در شکنست و خم و تابباید اندر سر این سلسله دیوانه شویم
آشنایان غم عشق برآنند که مازین خیال و خرد شیفته بیگانه شویم
حاصل از سبحه و سجاده ندیدیم سپسپاسبانان سر کوچه میخانه شویم
کی درین زاویه ها بود باندیشه ماکه بافسون غم عشق تو افسانه شویم
یار پیمان شکن از شارع میخانه گذشتباید اندر قدمش بر سر پیمانه شویم
رشته سبحه گسستیم که بی دانه و دامحجه صوفی و آن سبحه صد دانه شویم
گرد گشتیم و بیفشاند ز دامن همه تنپنجه گردیم که بر طره او شانه شویم
بیت معمور ولایت دل دیوانه ماستگنج مائیم ولی باید ویرانه شویم
کمتر آید ز زنان کشمکش پرده دریتن بود پرده بکوشید که مردانه شویم
نیست در شهر بتی تا ببرد دل ز صفاباز گردید حریفان که بکاشانه شویم
خانه از غیر بپردازیم از نفی خودیهمدل و همسخن و همسر جانانه شویم