شمارهٔ ۱۰۱
مدرس فقر و فنا را سبقیماولین نکته و آخر ورقیم
ورق آخر دیوان وجودنکته اول موجود حقیم
آفتابیم و بابریم نهانگه پدیدار بشکل شفقیم
گاه از برد انامل شادابگاه از آتش دل محترقیم
محیی عظم رمیم غفلاتمنجی مهلکه من غرقیم
باطن ظاهر و پیدای نهانجامع مجتمع مفترقیم
جلوه اقدس اسماء صفاتکه مقدس شده در ما خلقیم
تن خاکیست که بر خاک رودمن و دل بر سر این نه طبقیم
نسق عشق صراطیست قویمما بقانون هدی زان نسقیم
در بردیده کفریم کمانبر سر کاخ هدایت وهقیم
هم ز مصداق ابد مایفهمهم بمفهوم ازل ماصدقیم
آخر لاحقه ختم کمالاول سابقه ماسبقیم
ازلیم و ابدیم اندر حالغیر ما باطل و ما عین حقیم
ز صفا رسته و در بحر فناسر فرو برده بدون غلقیم