شمارهٔ ۱۰۲
روح وقتیم و کلیم سلفیمصاحب نفحه و خورشید کفیم
بارش مزرعه فقر و فناآتش خرمن آب و علفیم
قمر بارغ بی ابر و غروبفارغ از نقص و بری از کلفیم
طالع از شرق سمای دل پاکآفتابیم و بیت الشرفیم
ما عرفنا بزبانیم و بدلعارف سر سر من عرفیم
لامکان را ز مکانیم دروداز سماوات زمین را تحفیم
علم اسمای تو در مدرس مااز پدر مانده که پور خلفیم
لب شیرین پسری برده ز دستدل ما را که بشور و شعفیم
دف و چنگیم چو یار از بر مارفت چنگیم چو برگشت دفیم
بزن این دف نبواز این بر بطبی نوازنده لطفت تلفیم
ساعتی در تک این بحر گهرلحظهای بر سر دریات کفیم
آدم رسته ازین هفت اندامگوهر جسته ازین نه صدفیم
از صفوف همه کون و مکانآمدیم از عقب و پیش صفیم
گوهر قلزم افلاکی روحبزمین تن خاکی خزفیم
زنده دستگاه فقر صفابنده درگه شاه نجفیم