غزل شمارهٔ ۹۸۳
گوش بی دردان گران از خواب باشد بهتر استاین صدف پر گوهر سیماب باشد بهترست
رتبه خوبی دو بالا می شود از چشم پاکسرو موزون در کنار آب باشد بهترست
آب چشم از دامن پاکان به جایی می رسدشمع اگر در گوشه محراب باشد بهترست
سرو بی حاصل اگر از جا نخیزد گو مخیزپای چوبین در حنای خواب باشد بهترست
بی نیازی می شود بند زبان هرزه گوخار دامنگیر اگر سیراب باشد بهترست
شبنمی کز جرعه گلها خمارش نشکندطالب خورشید عالمتاب باشد بهترست
می کشد سر رشته جولان به دریا سیل راکار عاشق با دل بی تاب باشد بهترست
شهپر پرواز هم باشند روشن گوهرانبستر و بالین موج از آب باشد بهترست
با دل روشن چه بگشاید ز تقریر زبان؟شمع اگر خاموش در مهتاب باشد بهترست
داغ ما صائب حریف چشم شور خلق نیستجامی می در جام ما خوناب باشد بهترست