غزل شمارهٔ ۴۸۱۹
پیغامی ازان غنچه دهن می رسد امروزخوشحالیی از غیب به من می رسد امروز
این شادی ازاندازه پیغام فزون استبوسی ز لب یار به من می رسد امروز
مغز دو جهان راکند از عطسه پریشاناین نافه که ازناف ختن می سد امروز
ز آغوش وداعی که گل و لاله گشوده استپیداست که گلچین به چمن می رسد امروز
حمام زنانه است جهان از سخن پوچگوش که به فریاد سخن می رسد امروز؟
جز زلف دراز تو که ترخان خدایی استدست که به آن سیب ذقن می رسد امروز؟
دخلی است که بسیار ز خرج است گرانترچیزی که به ارباب سخن می رسد امروز
صائب نرود جز سخن حق به زبانمپیمانه منصور به من می رسد امروز