غزل شمارهٔ ۴۷۱۷
خشتی به خیر چون خم می بر زمین گذاردیگر قدم به قصر بهشت برین گذار
اینک سپاه برق عنان ریز می رسددست مروتی به دل خوشه چین گذار
چون سوزن از لباس تعلق برهنه شوپا چون مسیح برفلک چارمین گذار
بر چین چو عنکبوت کمند فریب رازنبوروار خانه پرانگبین گذار
کمتر نه ای ز خامه بی مغز در وجودبر صفحه جهان، سخن دلنشین گذار
حرص توانگران ز گدایان فزونترستجان راببوس وپیش خضر برزمین گذار
جویای توست خوشه گندم به صدزبانبرپای سعی سلسله آهنین گذار
اول بگیر رخنه طوفان نوح رادیگر بیا به دیده من آستین گذار
صائب علاج آتش سوداست چوب گلکار عدو به کلک سخن آفرین گذار