غزل شمارهٔ ۳۶۷۳
اگر نقاب ازان روی دلپسند افتدبه شهر سوختگان قحطی سپند افتد
هوای قامت او فکر را بلندی دادسخن بلند شود عشق چون بلند افتد
به چشم کم نظران میل آتشین مکشیدکه آتشی به هواداری سپند افتد
به صد چراغ گل و لاله ره برون نبرداگر نسیم در آن طره بلند افتد
مناز پر به سخنهای آتشین صائبزبان شمع درین انجمن بلند افتد