غزل شمارهٔ ۳۴۶۰
پیچ و خم لازمه رشته جان می باشدنیست بی سلسله تا آب روان می باشد
جان روشن نکند در تن خاکی آرامآب در صلب گهر قطره زنان می باشد
اختیاری نبود آه، کهنسالان راتیر را شهپر پرواز، کمان می باشد
صحبت بدگهران بر دل نیکان بارستدر ترازوی گهر سنگ گران می باشد
رخنه در جوشن فولاد کند چون پیکاندل هرکس که موافق به زبان می باشد
چشم حیران نشود سیر ز نظاره حسندیده آینه دایم نگران می باشد
می رسد روزیش از عالم بالا بی خواستهرکه مانند صدف پاک دهان می باشد
شوخی حسن محال است ز خط گم گرددبرق در ابر سیه خنده زنان می باشد
دیده حرص محال است شود سیر به خاکدام در زیر زمین هم نگران می باشد
عشق در پرده ناموس نماند صائبماه پوشیده کجا زیر کتان می باشد؟