غزل شمارهٔ ۲۸۱۴
وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: اگردد۷ بیت
دو بالا می شود طول امل چون قد دو تا گرددکه مار از امتداد روزگاران اژدها گردد
زخورشید سبکسیرست نعل سایه در آتشزهی غافل که شاد از سایه بال هما گردد
نقاب چهره امید باشد گرد نومیدیغبار دیده یعقوب آخر توتیا گردد
پشیمانی ندارد جان به آن جان جهان دادنیکی صد می شود آن زر که صرف کیمیا گردد
نیم نومید از جذب محبت با گرانجانیکه آهن صاحب بال و پر از آهن ربا گردد
نگاه آشنا، چشم از حجاب آلوده ای دارمکه رنگ می به رویش پرده شرم و حیا گردد
به پایان چون برم این راه بی انجام را صائب؟که آتش زیر پایم از گرانخوابی حنا گردد