غزل شمارهٔ ۱۵۴۰

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: رشدهاست۱۲ بیت

خاطر از سبحه و زنار مکدر شده استریسمان بازی تقلید مکرر شده است

در خرابات مغان آب حیات است سبیلخشکی زهد مرا سد سکندر شده است

پای آزاده محال است که در گل ماندبار دل مانع جولان صنوبر شده است

تا چه دیده است در آن چهره نو خط، کامروزروی آیینه خراشیده ز جوهر شده است

از کلاه نمد فقر چه گلها چیندسر هر کس که گرانبار ز افسر شده است

بر غزالان سبکسیر ز سوز نفسمدامن دشت جنون دامن محشر شده است

شبنم از سعی به سر چشمه خورشید رسیدقطره ماست که زندانی گوهر شده است

گرد هستی نفشانده است به سامان از خودسالکی را که ز دریا کف پا تر شده است

تا قیامت نشود شمع مزارش خاموشسینه هر که ز داغ تو منور شده است

آنچنان کز می گلرنگ به دور افتد جامسر سودا زده از درد سبکتر شده است

تا به آن روی عرقناک نظر وا کرده استسینه آینه گنجینه گوهر شده است

در محیطی که فلک کشتی طوفانی اوستنیست غم صائب اگر دامن ما تر شده است

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به مضامین عرفانی و فلسفی پرداخته و از تضادها و تغییرات درونی انسان صحبت می‌کند. شاعر به بررسی وضعیت روحانی و اجتماعی خود می‌پردازد و به ناپایداری دنیا و رنج‌های زندگی اشاره می‌کند. او از خشکی زهد و بار دل سخن می‌گوید که مانع حرکت آزاد او شده است. در عین حال، بیانگر این حقیقت است که عشق و دلتنگی برای معشوق (حقایق معنوی)، انسان را از قید و بندها رها می‌کند و سینه‌ای پرنور از داغ معشوق ایجاد می‌کند. همچنین اشاره به تأثیرات مثبت عشق و زیبایی دارد که می‌تواند انسان را خلاق و سرزنده کند. زندگی را به کشتی طوفانی تشبیه کرده و می‌گوید که نباید از مشکلات نگران بود. به‌طور کلی، این اثر به جستجوی حقیقت و عشق و آزادگی در شرایط سخت می‌پردازد.