شمارهٔ ۹

قافیه: ان۱۲ بیت

مشک است توده توده نهاده بر ارغوانزلفین حلقه حلقه آن ماه دلستان

زان توده توده، توده مشک آیدم حقیرزین حلقه حلقه، حلقه تنگ آیدم جهان

چون قطره قطره آب لطیف است عارضشوز نور شعله شعله نهاده بر ارغوان

زان قطره قطره قطره آب است در بخارزین شعله شعله، شعله نارست چون دخان

هر روز دجله دجله ببارم من از دو چشمکو طرفه طرفه گل شکفاند به بوستان

زان دجله دجله، دجله بغداد دردمندزین طرفه طرفه، طرفه بغداد شد نوان

تا پشته پشته بار فراقش همی کشمچو ذره ذره کرد مرا در هوا، هوان

زان پشته پشته، پشته چو کاه آیدم سبکزین ذره ذره، ذره چو کوه آیدم گران

هجرانش پاره پاره زمن برد خواب و خورمن خیره خیره داده به دست عنا، عنان

زان پاره پاره،پاره شود مر مرا جگرزین خیره خیره، خیره شود چشم خون فشان

چون نکته نکته در غزل آرم ز وصف اوبختم ز تحفه تحفه دولت دهد نشان

زان نکته نکته، نکته رنج و جراحت استزین تحفه تحفه، تحفه قبول خدایگان