شمارهٔ ۱۰
معشوقه طرفه طرفه نماید گل از رخانوز مشک نافه نافه گشاید بر ارغوان
زان طرفه طرفه، طرفه فروشان همه خجلزین نافه نافه، نافه گشاید همی دهان
خالش چو دانه دانه سپنداست زیر زلفزلفش چو حلقه حلقه کمند است بر رخان
زان دانه دانه، دانه نارم شده سرشکزین حلقه حلقه، حلقه شده بر دلم جهان
رویش چو توده توده گل لعل در چمنخطش چو تازه تازه بنفشه به بوستان
زان توده توده، توده مرا لعل پر ز زرزین تازه تازه، تازه مرا عشق پر نشان
چشمش به جمله جمله زمن هوش برد و صبرجعدش به پاره پاره زمن دل ببرد و جان
زان جمله جمله جمله برانم زدیده اشکزین پاره پاره، پاره کنم جامه هر زمان