شمارهٔ ۱۱

قافیه: ان۱۲ بیت

ای نموده تیره تیره سلسله بر ارغوانوی کشیده خیره خیره، غالیه بر گرد آن

هر زمان زان تیره تیره تیره روی ابر و میغهر زمان زان خیره خیره خیره بوی مشک وبان

رسته داری رشته رشته زیر گوهر در ناببسته داری پشته پشته زیر کتان پرنیان

هر زمان زان رشته رشته، رشته گوهر خجلهر زمان زان پشته پشته، پشته نسرین نوان

حقه حقه لعل داری پر در و گوهر نثارحلقه حلقه زلف داری بر قمر عنبر فشان

هر زمان زان حقه حقه، حقه بارد چشم و دلهر زمان زان حلقه حلقه، حلقه سازد گوش و جان

گه گشایی نافه نافه، مشک زیر نسترنگه نمایی توده توده، سیم زیر پرنیان

هر زمان زان نافه نافه، نافه تبت خجلهر زمان زان توده توده، توده گل ناتوان

خوشه خوشه جعد تر داری به روی مه نگونحلقه حلقه زلف کج داری به روی گلستان

هر زمان زان خوشه خوشه، خوشه بارم چون عقیقهر زمان زان حلقه حلقه، حلقه گردم چون کمان

نکته نکته گر بپرسد صدر دین از حال مناندک اندک پیش او زین حال بگشایم زبان

هر زمان زان نکته نکته، نکته ای گویم غریبهر زمان زان اندک اندک، اندکی جویم امان

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت محبوبی می‌پردازد که با تصاویری از عناصر طبیعی و جنسی زبان می‌آورد. شاعر از ویژگی‌های ظاهری معشوقه‌اش به‌طور زیبا و شاعرانه‌ای سخن می‌گوید، از رنگ‌های مختلف، عطرها و جزئیات مو و زلف او. او به شادی و زیبایی می‌نگرد و به تأثیر این زیبایی‌ها بر دل و جان خود اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر از حال و هوای خود سخن می‌گوید و به این مطلب اشاره می‌کند که هر زمان که در مورد خودش از او سؤال شود، به آرامی و با حوصله خاطرات و نکات را بیان می‌کند.