شمارهٔ ۲۱
بیا بیا که ز عشقت چنان پریشانمکه میرود ز غمت بر زبان پریشانم
تو فارغ از من و من در غم تو (سرگردان)بیا ببین که ز غم بر چه سان پریشانم
نه روی با تو نشستن نه رای (دل کندن)من شکسته دل اندر میان پریشانم
نمیتوان که به دست آورم کلاله توچو سنبل تو شب و روز از آن پریشانم
به هیچ نوع دل و دیدهام ز (من نبود)ازان همیشه من از دستشان پریشانم
ز دست دیده ودل هیچ کس پریش نگشتازین بتر که من اندر جهان پریشانم
چگونه جمع شود خاطرم که (میآیی)ز دست جور تو نامهربان پریشانم
ز عطر مجمر وصفت نیافتم بوییازان ز آتش دل چون دخان پریشانم
دلم به وعدهٔ وصل ار چه خوش کند سعدیچو در فراق بوم همچنان پریشانم