بخش ۲ - تقریر عشق مجازی و قوت آن
تو را عشقِ همچون خودی ز آب و گلرباید همی صبر و آرام دل
به بیداریش فتنه بر خَد و خالبه خواب اندرش پای بند خیال
به صدقش چنان سر نهی در قدمکه بینی جهان با وجودش عدم
چو در چشم شاهد نیاید زرتزر و خاک یکسان نماید برت
دگر با کست بر نیاید نفسکه با او نماند دگر، جایِ کس
تو گویی به چشم اندرش منزل استوگر دیده بر هم نهی، در دل است
نه اندیشه از کس که رسوا شوینه قوت که یک دم شکیبا شوی
گرت جان بخواهد، به لب بر نهیورت تیغ بر سر نهد، سر نهی