شمارهٔ ۶۷

۷ بیت

ماهی تو و جات طرف بامتیا مهری و آسمان مقامت

گه مهرت و گاه ماه گویمتازین دو خوش آید از کدامت

نه مه بیند نه مهر، بیندچون مهر و مه آنکه صبح و شامت

آن مهری و آن مهی که در حسنچون مهر و مهست صد غلامت

گردد چه هلال مه به تعظیمبیند مه اگر ز طرف بامت

ابیات رفیق اگر نویسندبر صفحه ی مهر و مه کلامت

گوید شنود گر نظامیاحسنت به نظم بانظامت