شمارهٔ ۶۱

۶ بیت

دیدن آن سرو نازم آرزوستدیده ام صد بار و بازم آرزوست

قد او را گفته ام عمر درازاز خدا عمر درازم آرزوست

پیش شمع روی او پروانه وارعمرها سوز و گدازم آرزوست

هست نازم آرزو زان نازنینپیش ناز او نیازم آرزوست

پیش آن محراب ابر روز و شبگه نماز و گه نیازم آرزوست

دشمنند این دوستان با من رفیقزین رفیقان احترازم آرزوست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ عشق و وفا است. شاعر از ارتباط عمیق خود با معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که محبت او برایش الهام‌بخش و جفاهای او بخشی از واقعیت زندگی‌اش است. اگرچه عشق و غم در زندگیش intertwined هستند، اما این غم به او صبر و تسلی می‌بخشد. شاعر احساس می‌کند که شادی‌اش در غم معشوقش نهفته است و تنها کسی که از درونش خبردار است، معشوقش است؛ درست مانند شمعی که در دلش روشنی می‌بخشد. در نهایت، غیبت روی معشوق را مربوط به تیره شدن روزگارش می‌داند.