شمارهٔ ۴۳

۷ بیت

عاشق مگو که عاقل و فرزانه خوشتر استعاشق خوش است و عاشق دیوانه خوشتر است

فصل گلست باز پی نقل بزم میطرف چمن ز گوشه ی کاشانه خوشتر است

گر ناخوش است توبه شکستن به نزد توپیش من از شکستن پیمانه خوشتر است

ای عندلیب ناله ی تو خوش بود، ولیدر سوختن خموشی پروانه خوشتر است

چون تو به آشنایی بیگانگان خوشیگر آشنا شود ز تو بیگانه خوشتر است

دل از برم چو در بر دلدار جا گرفتدل نیز اگر رود بر جانانه خوشتر است

خوش گوشه ایست خانه ی دل بهر غم، رفیقآری مقام جغد به ویرانه خوشتر است